Początki nie były łatwe. Razem z rodzicami uczyłam się obliczać kaloryczność posiłków, mierzyć poziom glikemii i zmieniać wkłucia.
Dzięki życzliwym ludziom, których spotkałam na swojej drodze, mogłam funkcjonować jak każde dziecko, wyjeżdżać na wakacje, jeździć konno, grać na gitarze.
Przez te dziesięć lat wiele się zmieniło. Zaczęłam korzystać z systemu ciągłego monitorowania glikemii, który w połączeniu z pompą insulinową, pomaga w lepszej kontroli cukrzycy.
Aktualnie uczę się w technikum. Za dwa lata będę pełnoletnia, a wtedy refundacja na osprzęt kończy się, albo jest tylko częściowa.
Zgromadzone środki zamierzam przeznaczyć na nowoczesną pompę insulinową oraz systemy ciągłego monitorowania glikemii.
Mam marzenia, które mimo cukrzycy, chciałabym spełniać…

